JHNGLN

foto genomen bij  ZUS / www.zus.cc

Onlangs een interessante discussie gevoerd met mijn leerlingen van de filmklas. Eerste jaars Havo/VWO leerlingen. De centrale vraag:ben je je bewust van de openbaarheid van internet. De discussie gevoerd op Fontanel, naar aanleiding van de expositie ‘It Could Be You’ riep voor mij vragen op over dit onderwerp. Hoe openbaar wil ik mezelf maken? Hoe openbaar ben ik nu al? Creëer ik een online identiteit? Komt die overeen met wie ik in real life ben?

Elke leerling in mijn klas heeft een actief hyves profiel, en sommige hebben een actieve You Tube account waar ze met grote regelmaat dingen op posten en op elkaar reageren. Als introductie op het onderwerp vertelde ik over mijn bezoek aan de expositie ‘It Could Be You’. Op deze expositie was de uitgeprinte online identiteit van ene Lot te zien. De expositie ruimte hing vol kleine papiertjes waarop haar twitter berichten te lezen waren, haar blogs, en facebook activiteiten. Alle papiertjes waren ingedeeld in een paar categorieën: werk; school; uitgaan en zo nog een paar. Daarnaast was haar kamer nagebouwd aan de hand van de foto’s gepost door Lot.
De reactie van de leerlingen was in eerste instantie geschokt. “het is niet normaal dat iemand je op die manier stalkt”, “Eng”.
Ik bracht de discussie op het onderwerp van het ‘openbaar maken van gegevens’. Natuurlijk waren ze al openbaar op internet, maar tijdens de expositie werden ze nogmaals openbaar gemaakt. Ditmaal in een andere context. Vooral het feit dat het een andere context was, werd opgevat als punt van discussie. Het argument dat wanneer mensen zelf foto’s of teksten online plaatsen, dit hun eigen verantwoordelijkheid is als iedereen het kan zien, bleef overeind. Maar wanneer deze informatie zomaar gebruikt werd voor andere doeleinden of binnen een andere context, dan ontstond er twijfel en uiteindelijk bleek dit de grens. Online content was dus online gerelateerd.

Op de vraag of zij zelf bewust omgingen met hun online identiteit was het antwoord direct helder: jongeren anno 2009 weten donders goed hoe ‘open’ het internet is en gebruiken het daarom ook echt als podium om te laten zien wat ze van zichzelf willen laten zien. Er wordt bewust gewerkt aan een online identiteit. Als het moet worden er wel 10 foto’s gemaakt om zo spontaan mogelijk op hyves te verschijnen. Welke outfit, welke lok haar moet naar voren, welke naar achteren. En natuurlijk, je zou stom zijn als je zomaar een lelijke foto online zet… iedereen ‘loert’ bij elkaar dus moet je er goed opstaan. En hiermee wordt de angst van ‘analoge’ opvoeders deels omver geworpen. Jongeren zijn zich wel degelijk zeer bewust van de openheid van internet en gebruiken het puur als een verlengstuk van hun openbare leven in de schoolgangen.