Graag mag ik zoeken naar interessante blogs, websites en instanties die zich bezig houden met media en educatie. Ik ben vooral dol op media educatie welke de rol van de media en de manipulatieve werking ervan aan de kaak stelt en als overdrachtsdoel heeft.
Tot mijn verbazing kwam ik onlangs iets tegen wat dit fenomeen omdraaide. Onderstaand filmpje wekte bij mij de indruk dat de angst voor nieuwe media gevoed wordt in plaats van andersom.
Inhoudelijk is de boodschap duidelijk: nieuwe media moeten we omarmen en het heeft onze kids veel te bieden. De vorm waarin het gegoten wordt is echter manipulatief te noemen door het gebruik van montage en overgangen. Het doel lijkt hierin niet direct informeren maar eerder angst en bewondering voor nieuwe media opwekken. Het complexer maken van bestaande toepassingen, waarbij de angst die een docent heeft voor nieuwe media enkel wordt aangewakkerd. En uiteindelijk dient het een commercieel doel, het verkopen van het product ‘mediawijsheid’.
Docenten hoeven niet zo nodig hun kwaliteiten bij te spijkeren, dat is een proces wat de komende jaren vanzelf gaat, voor de jonge studenten aan de pabo’s daar moet veel mer aandacht komen voor media in het onderwijs. Hoe in te zetten, waar zitten de valkuilen en bij welke instanties kunnen ze goed terecht voor informatie en producten. De docenten die nu voor de klas staan en geen interesse hebben in media kunnen zich beter richten op hun eigen kennis en kwaliteiten, daarmee kunnen ze de jongeren meer bieden.
Reageren vanuit een nieuw referentiekader
Jongeren en hun omgang met media heeft geen enkele relatie met en referentie aan de oude media. Ze begrijpen niet hoe een analoge camera werkt (kan je de foto niet wissen?) Ze storen zich niet aan de slechte kwaliteit video op you tube. Ze vinden het schenden van auteursrechten absoluut niet erg en eigenlijk zelfs hun recht om alles te kunnen gebruiken (verbaasd wanneer hun filmpje op you tube ineens geen audio meer blijkt te hebben). Ze kennen het woord privacy in een totaal andere context dan diegene die zich de straten nog herinneren zonder camera’s op elke hoek, en gooien hun hele private leven op hun hyves, facebook en myspace. En dat is allemaal prachtig.
Als jongeren en hun omgang met nieuwe media worden bekeken/bekritiseerd vanuit ideeën en normen die heersend zijn in oudere media loopt er iets scheef. Jongeren en media staan los van alle gedachten die men ooit vormde over ‘hoe om te gaan met media’. De nieuwe media in al zijn facetten en ontwikkelingen tonen hun kracht juist in openheid, het delen van gegevens, het zelf deelnemen aan sociale netwerken en deze netwerken vullen met gegevens. Door oude ideeën aan te hangen over hoe we zouden moeten omgaan met al deze nieuwe vormen van media proberen we krampachtig controle te houden over iets wat juist geen controle nodig heeft om tot zijn volle potentie te komen. Het doet me denken aan dingen als: gesloten gordijnen, angst voor wat de buurman zal zeggen, spruitjesluchten en ons nee tegen Europa in het referendum. Er ligt in de nieuwe media en de open omgang van jongeren hiermee een geweldig potentieel om op globale schaal een nieuwe weg in te slaan. Onduidelijk is waar deze ons heen zal leiden, maar wanneer we het proberen te regulieren zal het gedoemd zijn te mislukken of tegen ons te keren.
Om met een oude Chinese tekst te spreken:
De wijze doet niet en krijgt alles gedaan,
houdt niet vast en behoudt daardoor alles.
Lao Tse
Goed kritisch stuk. Ben wel van mening dat het vanzelf gaan van docenten iets te positief gedacht is. Als er iets conservatief is in Nederland dan is het het onderwijs wel. We gaan pas dat ene nieuwe doen als iedereen het doet. Kijk maar eens naar andere landen. Die lopen op dit gebied al een heel stuk voor op Nederland.
Het zou nu eens erg ok zijn als we leerkrachten laten zien hoe belangrijk het is om te veranderen. En wat is er mis dan zo nu en dan verandering in je werk te hebben. Dat houd je scherp.
Leerkrachten moeten mijns inziens juist gebruik maken van de E500,- nascholingsbudget om geupdate te worden. Ze kunnen hier ieder jaar aanspraak op maken maar doen dat vaak niet.
Als we in de klas willen laten zien hoe leuk en aantrekkelijk de inzet van nieuwe media is moeten we zorgen dat leerkrachten onze leerlingen gaan motiveren en enthousiasmeren. En dat betekent dat docenten even over een drempel heen moeten om het eerst zelf te leren.
Met het gedeelte transparantie en openheid ben ik het trouwens helemaal eens.
Mediaeducatie vormgeven vanuit een nieuw referentiekader en vanuit de nieuwe principes lijkt me een heel goed punt. Iets waarbij nog een grote slag te slaan is. Ik heb zelf de afgelopen maanden bij een VO school meegedraaid en mee ontwikkeld aan een medialeerlijn die nog heel erg vanuit de traditionele perspectief van media is vormgegeven, namelijk televisie en gedrukte media. Dat doen ze wel erg goed, maar natuurlijk zit daar nog een groot gat te vullen, namelijk die van de nieuwe media.
Echter maakt het ook een stuk complexer. Gesloten oude media kan je inderdaad goed beheersen, maar hoe moet dat als je een klas vol met hormoon gierende pubers los laat in een open omgeving als het internet? Dat vraagt een stuk met nieuwe pedagogische uitdagingen met gezonde grenzen. Je moet leerlingen begeleiden en opvoeding om deze virtuele wereld te betreden. Een gezonde balans is daar voor noodzakelijk. Kinderen opsluiten in een virtuele gevangenis (zoals ik het noem) is geen goed idee, maar kinderen zonder toezicht hun gang maar laten gaan ook niet, lijkt mij.
Verder kan ik me bij het stuk en bij Sanne aansluiten. Mediaeducatie moet worden vormgegeven vanuit het perspectief van de huidige en toekomstige medialandschap. Niet die van 50 jaar geleden.
RSS feed for comments on this post. / TrackBack URI